De error-momentjes van de juf

Hoi! Ik ben juf Terris, ik heb ADHD en vertel over mijn error-momentjes. Daar probeer ik heel open over te zijn, vooral naar mijn leerlingen en hun ouders. Sinds 2 jaar weet ik dat ik ADHD heb en wat voelt dat als een opluchting. Voor de nieuwsgierige lezers, ik ben inmiddels bijna 30. Ik heb mezelf beter kunnen begrijpen en accepteren. Ook zijn er dingen op hun plek gevallen. Als iemand vraagt of je wel juf kan zijn met ADHD dan vraag ik me vooral af waarom niet!

In het (regulier) basisonderwijs, misschien zelfs in het algemeen, hangt er soms nog een donkere wolk boven ‘labels’. Mijn label heeft mij heel erg geholpen en dat gun ik anderen ook. Het taboe op onderzoeken laten doen en diagnoses stellen mag er van mij af. Het kan juist enorm helpend zijn voor het kind en zijn ouders. Laten we proberen om open en eerlijk met elkaar zijn. Op deze manier leren we elkaar en onszelf beter begrijpen en kunnen we elkaar helpen. Ieder label komt namelijk, naast wat speciale behoeften, ook met hele mooie kwaliteiten. Laten we die vooral proberen te zien!

De behoeften van kinderen begrijpen is soms een uitdaging. Zowel voor de kinderen zelf, als voor ouders en leerkrachten. Mijn missie is het om mijn leerlingen echt te zien. Mijn ADHD-kracht bestaat onder andere uit: voelsprieten hebben en details zien. Door mijn ADHD begrijp ik kinderen die last hebben van prikkels of die alles voelen heel goed. Ik signaleer het, kan ze daarbij helpen en kijk naar de behoefte achter het gedrag. Dit zorgt ervoor dat we samen situaties voor zijn, door op tijd te reguleren. Ik probeer rustmomenten te creëren in de klas, zodat kinderen niet meer ‘’exploderen’’ door overprikkeling. Doordat ik deze moment regelmatig creeër, zijn er eigenlijk geen kinderen meer die overprikkelt raken. De tijd daarna is alleen maar effectiever.

Maar mijn ADHD komt ook met de nodige error-momentjes. Haha, dat is tegenwoordig een woord in mijn klas. Soms loopt mijn brein even vast en weet ik niet meer wat ik wilde zeggen. Kinderen ervaren dit zelf ook wel eens. Hierdoor zeggen wij dan: ‘ik heb even error’. Dan ga ik even door naar de volgende en kom ik erop later op terug. Ook heb ik wel eens last van overprikkeling. Ik benoem dan dat ik even een vol hoofd heb en dat ze me even niks kunnen vragen. Ik loop op zo’n moment bijvoorbeeld even naar de wc of drink een glaasje water. Ondertussen kunnen de kinderen elkaar vragen stellen als ze hulp nodig hebben. Door dit te doen leer ik de kinderen over zelfzorg, dat iedereen dit heeft en mag doen. Ook de juf!

Is het wel eens lastig om een juf met ADHD te hebben? Die soms dingen eruit flapt en chaotisch kan zijn? Misschien. Maar daar krijg je heel veel liefde, begrip, spontane momenten, lachbuien en een prachtige klas voor terug!

Dit verhaal is geschreven door Terris, een juf met ‘error-momentjes‘ en ADHD. Neem vooral een kijkje op haar Instagram: @jufterris

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *